MICHEL in de Caribische Zee   

Op Curaçoau aangekomen moest hij zich direct aan boord melden;het schip zou de volgende dag patrouille gaan varen in de Caribische wateren i.v.m Operatie Enduring Freedom en Drugsbestrijding.Het schip was al onderweg van 14 januari en zou tot 5 juli wegblijven.Michel zat er dan ook de laatste drie maanden op.Wat hij op de verbindingsschool geleerd had moest nu in de praktijk gebeuren.In ieder geval kon hij mooi bruinworden want het weer is daar altijd mooi.

                                                                          

Direct bij vertrek van het schip is het al raak.Er wordt een go-fast (snelle speedboot) ontdekt die mogelijk drugs aan boord hebben.Het bootje wordt achterna gezeten en met behulp van de helicopter die aan boord is,tot stoppen gedwongen.Bootje en bemanning worden gearresteerd en de drugs in beslag genomen.

                  

        Go-fast boot                          Drugs aan boord gehaald                  Michel op de foto bij de drugs!        

De vangst was 900 kilo cocacine met een straatwaarde van 30 miljoen dollar.De vijfkoppige bemanning van de Go-Fast werd gearresteerd.Go-Fast boot,arrestanten en de drugs werden overgegeven aan de Amerikaanse Marine.Zo werden er veel drugsvangsten gedaan en na afloop van hun taak had Hr.Ms.Abraham van der Hulst 7000 kilogram verdovende middelen onderschept.De Amerikaanse kranten schreven over een record prestatie van deze boot en bemanning.

 

 

 

 

                                                

 

Het was niet alleen patrouilleren ,er werden natuurlijk ook de diverse havens aangedaan voor ontspanning en bevoorrading.Op donderdag 25 april komt het schip ten anker voor Georgetown,de hoofdstad van de Kaaiman -eilanden.Hier kan men naar hartelust duiken en snorkelen.Verder werden er ook veel sportactiviteiten gedaan en natuurlijk lekker relaxen aan het strand met een koude snuffel.(biertje).

           

Daarna weer vertrek en patrouille varen en de volgende haven was dan :San Juan;Puerto Rico.

Er werd natuurlijk op 30 April ook gevierd dat onze Koningin jarig was en dat ging natuurlijk met een plechtigheid gepaard.Het  commando:Lange Leve de Koningin en dan drie maal Hoe Zee,klonk luid over de Caribische wateren.

                                      

Dus ook even tegen een team uit Nieuw Zeeland een partijtje Rugby spelen.Het viel niet mee voor die zeebenen maar toch brachten ze het er niet slecht van af! Gewoon even fijn relaxen met de nodige ???

                                                                                          

     

Michel met cap en de vinger weer om hoog omdat ze toch goed gespeeld hadden en nu weer lui op de voorgrond liggend en denken aan de gezellige avond,die zeker nog komen zou!Honger had hij ook nog! 

                                                                                                                                                

 Eten was goed,daar had hij wel voor gezorgd maar met de drank is het 's avonds toch wat uitgelopen,de overwinning moest toch gevierd worden en alweer op de foto liggend helemaal vooraan met dat rode shirt!

                                        

Nu weer patrouille varen en weer de nodige onderzoeken doen i.v.m de drugsbestrijding.Nu de volgende haven aangedaan.San Juan op Puerto Rico,weer een paar dagen lekker relaxen.Hier ontmoette hij de kersverse Miss Holland Kim K?r die hier meedingde naar de Miss Universe titel.Verder nog George Foreman ontmoet,die er ook verbleef.Ook waren er vele bezoeken van de Puertoricaanse bevolking om het schip te bezichtigen.Iedereen vond de meisjes daar mooi maar je weet,alleen maar na kijken en aankomen niet!Verder ook overlevingstochten in de jungle gedaan en natuurlijk veel duiken en snorkelen.

                             

                   Miss Holland                                     George Foreman

Na deze haven verlaten te hebben is het weer tijd voor de patrouille vaarten.Onderweg nog wat problemen gehad met de drinkwatervoorziening,dus iedereen kwam even op rantsoen te staan maar dat was vlug voorbij.Weer drugstransporten aangehouden en overgeleverd aan de amerikanen.Nu de volgende haven,dat is het leuke van het vak:Join the Navy and see the world.Het wordt nu Ocho Rios,Jamaica!

                                                       

Het land van de rastafari's en Bob Marley.Natuurlijk een bezoek gebracht aan het huis van Bob Marley.Zijn tuin was een grote weedplantage en de Bob Marley muziek klonk luid door heel de omgeving.Alleen waren er wat moeilijkheden omdat demonstranten de boot bekladden en zij van boord moesten worden weggespoten.het uitgaansleven was daar perfect maar het was ook warm en daarom smaakte de snuffels(bier) ook voortreffelijk.    

                                                                        

De tuin vol weed planten van Bob Marley.

         

Bij het verlaten van de haven kwam er plotseling bericht dat we op moesten stomen naar Cuba,Guantanamo Bay,hier kan niet veel over geschreven worden om dat dit een geheime opdracht was.Wel leuk om even op Cuba rond te wandelen.Nog een camera gekocht in de taxfreeshop.Daarna moesten we weer weg en zouden van een frans marineschip,een dokter overnemen.Dat gebeurde midden op zee en is ook altijd een leuke operatie!Hier komt de dokter dan van het franse schip naar ons,geen natte voeten!Af en toe moesten er natuurlijk ook schietoefeningen gehouden worden en dat gebeurde altijd op dek,richting zee!

                 

Na een lange reis komt de laatste haven in zicht n.l Santo Domingo,de Dominicaanse Republiek.Hier laten we ons nog allemaal eens verwennen door alleen maar fijne dingen te doen en ons verheugen op de thuisreis naar Nederland.Dus dat was echt lekker luieren in het zwembad of strand en natuurlijk de nodige snuffels(bier)bij deze hitte.Van hier uit naar Willemstad en dan de grote thuisvaart naar onze familieleden wat toch ook wel erg fijn is na zo'n lange tijd van huis te zijn weggeweest.Eerst nog allemaal op de foto om elkaar nooit te vergeten!Michel staat helemaal bovenaan op de brug,in 't midden met dat kleine koppie!

              

                                   Verbindingsdienst

Hier staat hij ook weer helemaal achteraan.tussen die twee beren links.

 

                         

Op zondag 23 juni passeren we de Julianabrug en gaat de pontjesbrug open,op weg naar Nederland.Ondanks de fijne tijd in de West zijn we toch blij om naar huis te gaan en onze geliefde in de armen te sluiten.We hebben toch alles tesamen 7000 kilogram drugs in beslag genomen en mensen uit zee gered.Met volle vaart stomen we richting onze geliefden en vrienden.Op 5 juli arriveren we in Den Helder.Een lang verdiend verlof lacht ons toe.Het thuisfront,stond natuurlijk te wachten.Het was puur slecht weer en we zagen de bruine boys al aankomen.Spandoeken werden al omhoog gehouden en ja daar stond hij,Michel,op de brug.

 

Blij dat je weer thuis kwam en lekker lang verlof.Het bier stond natuurlijk koud en Tyger verwelkomde je ook met likken en opspringen.

 

Nu lekker genieten van je verlof.In tien dagen even je rijbewijs gehaald en een snelle auto gekocht.

Nu al te horen gekregen dat je geplaatst werd op Hr.Ms.Karel Doorman.Je had er wel zin in!

                                                                        

                                                                                                                              

Na z'n verlofperiode waar hij lekker met z'n meisje Jacqueline van genoten heeft,zijn nieuw schip Hr.Ms.Karel Doorman.Nu kreeg hij te horen dat hij 30 Maart zou vertrekken naar de golf regio i.v.m. de operatie "Enduring Freedom "strijd tegen het terrorisme.Eerst behoorlijk wat oefeningen bij Engeland om oorlogs operationeel klaar te zijn. Tussen door nog even een opleiding als schutter van de punt 50 mitrialleur.

Voor dat hij weg zou gaan,was er een afscheids vaardag voor familie en vrienden en voer Hr.Ms.Karel Doorman een dag het zeegat uit om ook het thuisfront kennis te laten maken met het leven aan boord.

Voor de achterblijvende natuurlijk fijn om te zien en te voelen waar Michel 4 maanden op zou verblijven op deze toch wel byzondere opdracht,nu zeker met de oorlog in Irak.Het was een fijne en goed verzorgde dag!

                                                                                     

 

 

 

       

 

 

                                                          

                                                                                      

  Jacqueline even poserend voor de valreep en naderhand Pappa nog even dat gevoel weer hebben van toen hij zelf nog achter de seinlamp stond.Was een mooie ervaring.Graag had hij deze reis mee willen maken.

 

 

  

  

 

 

Klik beneden op Hr.Ms.Karel Doorman voor de volgende pagina!